ادبیات

بام تهران و دیوانه‌خانه: دو شعر

image (10)11 بام تهران و دیوانه‌خانه: دو شعر

ديوانه‌خانه

 

تبعيد يعنی خانه 

وقتی اتفاق را از افتادن

سر را از زمين

ياد را از رفتن

                    كنده‌اند

                          

 دريا را به غرق

 گم را به كفش

بام را به پرت

                  چسبانده‌اند

                     

دير رسيدم

زندگی 

           ترافيكِ رفت و نيامد

حوضِ خانه

                 غرق در خودش

و ديوانگان 

      شبيه عكس‌های روی ديوارهای فراموش

هی به هم می‌گوييم: يادم!

هی سينه می‌زنيم

جناغ می‌شكنيم

می‌كوبيم به سيم آخر  

و می‌تمرگيم روی مرگ و گُم!

من 

نام برده‌ای دچار اختلال حواس

بر عكسِ عكس‌هايم

از ديوار بالا می‌روم

داد می‌زنم:

خودم گمم را گور كرده‌ام

از يابنده تقاضا می‌شود پيدايم نكند

 

آذر ٩٦- جزيره نارو

 

بامِ تهران

 

قهقهه‌ی لاشیِ زخم و

استخوانِ دريده‌ی جنون

تاريخِ بی‌مشتری

                      تهِ كوچه‌ی التماسی‌ها

اطوارِ مريمی كه بكارت به زلزله می‌بازد!

رنگِ پريده‌ی شهرِ ليلازده و 

پيرمردی نارنجی كه مدام

           عفونت از خيابانِ بی‌حافظه می‌روبد 

كاش نترسم

دمِ آخر

دم دمای غروب

نای اذان

لا به لای تهران

جای پرت

بالا به بالای بام

بام...

logo-moblile-app بام تهران و دیوانه‌خانه: دو شعر

اپلی کیشن اپل و اندروید قلمرو

با اپلیکیشن اندروید و اپل قلمرو
همه جا به محتوی این نشریه دسترسی خواهید داشت.

app-store بام تهران و دیوانه‌خانه: دو شعر
google-play بام تهران و دیوانه‌خانه: دو شعر
قلمرو را از طریق ایمیل دریافت کنید

مسئولیت محتوای همه آثاری که در قلمرو منتشر می‌شوند با پدیدآورندگان آن‌هاست. مجله قلمرو هیچ گونه مسئولیتی درباره درون‌مایه مطالب منتشرشده ندارد.

IdeaCenter_Horizontal_RGB بام تهران و دیوانه‌خانه: دو شعر

© 2017 Ghalamro. All Rights Reserved.